Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Προσπαθώντας να φιλήσεις χωρίς κρανίο.


Πηδάς από μάρμαρο σε πλάκα
για να δεις τι βάθος έχει το χώμα
στριφογυρίζεις την απόγνωση στο στόμα
για να καταλάβεις τι γεύση έχει
περνάς από φωτιά σε τσουρούφλισμα
για να νιώσεις τι σημαίνει καθαριότητα.

Τρέμουλο υπαρκτό, σοβαρό, κυρίαρχο
βλέμματα και σκέψεις κρύβονται
κάτω απ’ τον καναπέ για να μη το συναντήσουν

τι θα γίνει με τη σοκολάτα;
τι θα γίνει με τα κεράσια;
ως πότε θα καθόμαστε πάνω τους;

(χωρίς παρεξήγηση,
δε σας αποκαλώ “Κυρίους”
γιατί φοράω πολύ σκόνη στη γλώσσα μου)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου