Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Καναρίνια σε κλουβί




Αι
κοιτάω το ταβάνι
αντί να βλέπω την ταινία
κι αφού δεν υπάρχει κασετόφωνο να παίξει Αρλέτα
ακούω απ’ το youtube Μαζωνάκη.
ένα και το αυτό αν πίνεις μπόλικο καφέ
κι αν έχεις ξεράσει αρκετά στη ζωή σου
απέναντι μου ένα κλουβί με καναρίνια
μοιάζουν να με εκλιπαρούν για την ελευθερία τους
και με δελεάζουν να γίνω αντισπισιστής
αλλά κελαηδάνε πολύ όμορφα για να τους ανοίξω το πορτάκι του κλουβιού
θα μείνουν εδώ
θα μείνω εδώ.
ίσως θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε την ίδια μέθοδο με τους ανθρώπους
να κρατάμε δηλαδή φυλακισμένους σπίτια μας
όσους τραγουδάνε καλά, γαμάνε καλά, λένε ωραία αστεία, μπορούν
να κάνουν μια αξιοπρεπή συζήτηση ή ταιριάζουν απλά με τα έπιπλα.
αλλά νομίζω πως –για μένα τουλάχιστον- δεν υπάρχει άνθρωπος που θα άντεχα τόσο καιρό σπίτι μου όσο τα καναρίνια, προτού αρχίσει να μην ταιριάζει με τα έπιπλα μου.
Ίσως αν οι άνθρωποι κελαηδούσαν να ήταν διαφορετικά, προς το παρόν τα πράγματα έχουν όπως έχουν.
Ανοίγω το παράθυρο, στρίβω τσιγάρο, θέλω αέρα.
«Ε Φώντα βγάλε τα κανάρια έξω, τι φοβάσαι μη στα φάνε οι γάτες» λέει ο κύριος χ
«Μπα τις έχει καλοταϊσμένες αυτός και δεν κυνηγάνε πια» λέει η κυρία ψ
Χαμογελάω, σβήνω τσιγάρο, πάω μέσα, θέλω αέρα.
Δεν κλείνω παράθυρο, μετράω αντίστροφα μέχρι να γκρινιάξει κάποιος για το κρύο.
5…4…3…2…1…
«Καλή χρονιά, Ευτυχισμένο το 2016 από το Δήμαρχο Αθηνών» αναγγέλλει η τηλεόραση.
Ε καλά.Υποθέτω δεν είναι και άσχημα έτσι; Φανταστείτε άλλωστε να ήμασταν καναρίνια σε κλουβί. 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου