Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Κάθε Λύκειο Έχει Μια Μαθήτρια Που Παίρνει Τηλέφωνο Το Αγόρι Της Στις Σχολικές Εκδρομές.



Όσο πιο αργά πίνεις
τόσο πιο αργά αλλάζει ο κόσμος
και τόσο λιγότερο δικαίωση μοιάζει να υπάρχει
έλεγε ένας σύντροφος
και πράγματι
για τον ψυχάκια οδηγό λεωφορείου
που γαμοσταυρίζει χωρίς λόγο
και κάποια μέρα θα πεθάνει από ανακοπή καρδιάς πάνω στο τιμόνι παίρνοντας μαζί κάμποσους φουκαράδες
δεν θα υπάρξει καμία δικαίωση
για τους καρκινοπαθείς
που στοιβάζονται στις ουρές των παθολογικών με τις εξετάσεις στο χέρι
χωρίς να ξέρουν ακόμα ότι είναι καρκινοπαθείς
δεν θα υπάρξει καμία δικαίωση
για τους παππούδες με 50% αλτσχάιμερ
που φροντίζουν τις γυναίκες τους με 100% αλτσχάιμερ
δε θα υπάρξει καμιά δικαίωση.
για τους κροκόδειλους υπό εξαφάνιση, για τους τραγικούς έρωτες,
για τις αποτυχημένες απόπειρες δολοφονίας, για τις θεατρικές παραστάσεις που δεν ανέβηκαν,
για τους ανθρώπους που έκοψαν το αλκοόλ
δεν θα υπάρξει καμία μα καμία δικαίωση.
για τις κρίσεις πανικού, για τα κορίτσια που πάνε εκδρομή με το σχολείο τους χωρίς τα αγόρια τους, ομοίως, για τα μωβ λουλούδια στην αυλή
που άνθισαν αλλά μαράθηκαν γιατί δεν είχαν τειχάκι να στηριχθούν
δεν θα πρέπει να περιμένετε να δακρύσει κανείς.
κι αν ποτέ
δείτε κάποιον να ετοιμάζεται να κλάψει
να τον διακόψετε
και να μην τον αφήσετε να συνεχίσει
πείτε του
«Άστο καλύτερα»
καταπιείτε και τα δικά σας δάκρυα
όσο σκληρό κι αν είναι,
κουμπώστε κανά τρυπάκι
και ξανασκεφτείτε τα μωβ λουλούδια
και τους γέρους με 50% αλτσχάιμερ.
να πιάνετε πάντα κουβέντα σε δαύτους
όσο κουρασμένοι κι αν είστε.
μιλήστε τους για τον καιρό, για τα τοστ, για τον καφέ
πείτε τους τι κοπέλες σας αρέσουν συνήθως,
ομολογήστε πώς είστε και εσείς καθάρματα όπως και όλοι οι άλλοι εκεί έξω
και αυτό δεν σας καθησυχάζει καθόλου
κι αράξτε τέλος πάντων κάπου μαζί τους
γιατί δεν υπάρχει καμία μα καμία δικαίωση στη ζωή για τους ανθρώπους που δεν μάθανε να αράζουν.





4 σχόλια: