Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Χαρτογραφώντας 9297n







Ο κόσμος μας είναι μια απέραντη μαύρη γλίτσα που στάζει σταγόνα-σταγόνα σε ένα τρύπιο κουβά. Πεθαίνουμε και στάζουμε, μα ελάχιστοι από εμάς έχουν την ευτυχία να πεθαίνουνε υγροί. Σκέφτομαι καμιά φορά, εκείνες τις ώρες που βάζω  μηχανικά κάποιο τραγούδι να παίζει απ’ τα ακουστικά και κατηφορίζω προς το κέντρο της αναλογιζόμενος  κάποια από αυτές τις γυναίκες που είχαν την δυστυχία να με ανεχτούν για λίγα ή περισσότερα βράδια ή την προννοητικότητα να το γλυτώσουν, ό,τι είναι μεγάλο πράγμα να κάνεις σεξ στη ζωή σου. Κάπου διάβαζα πώς υπάρχουν κοπάδια από φώκιες στα οποία τα 9/10 των αρσενικών δεν κάνει σεξ ποτέ. η ανθρώπινη κοινωνία βεβαίως δεν έχει τέτοια προβλήματα, αλλά όπως και οι φώκιες έτσι και οι άνθρωποι κάνουν απίστευτα δύσκολα τα πράγματα με το πρέπει να διασχίσουν, σπάσουν ή  χαράξουν μεγάλα κομμάτια πάγου για να φτάσουν στο κομμάτι με κρέας που επιθυμούν. Και βέβαια ούτε μιλάω ούτε προπαγανδίζω κάποια υποτιθέμενη σεξουαλική απελευθέρωση, το σεξ είναι απλά μια βιολογική ανάγκη μας λένε πολλοί. Έχουν δίκιο. Αλλά δίκιο έχουμε και εμείς στο ότι υπάρχει ήδη αρκετός κυνισμός στον κόσμο και η διατήρηση ενός μύθου, του μύθου του έρωτα είναι απείρως πιο σαγηνευτική από μερικές δεκάδες γαμήσια.

Στη ζωή υπάρχουν βασικά δύο τρόποι να κάνεις καλό σεξ. Ο ένας είναι να δωθείς στον Άλλο και να χαθείτε μαζί σε ένα ψυχεδελικό ταξίδι χαρτογράφησης νέων κόσμων που δε θα υπάρξουν ξανά για κανέναν παρά για εσάς τους δύο. Οι χάρτες αυτοί βέβαια δεν θα ‘χουν και μεγάλη αξία καθώς οι άνθρωποι που θα ανακαλύψουν αυτά τα μέρη αποκλείεται να ξεχάσουν τη διαδρομή και πάντα, είτε με βροχή είτε με πόλεμο θα γυρνάνε σε αυτά για ένα τελευταίο φίλι.

Ο άλλος τρόπος είναι αυτός της κατάκτησης του Άλλου. Και υπάρχουν πολλές μορφές κατάκτησης αλλά η πιο ουσιαστική είναι εκείνη η εξεγερτική επιθετικότητα που βγάζει από μέσα της τόνους καταπιεσμένων συναισθημάτων με την μορφή μιας φωτιάς που δεν ενδιαφέρεται τόσο για την κατάληξη της μάχης, όσο για να εξαλείψει ότι βρεθεί στο διάβα της, φίλο ή εχθρό. Αχ, οι άνθρωποι που μισούν ο ένας τον άλλο θα με καταλάβουν σε αυτό και θα καταλάβουν επίσης  ότι δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα στη ζωή που να 'ναι  καλύτερα από το χτύπημα, το πάθος, το μίσος, το αίμα και τον έρωτα αναμειγμένα.

Όλα όμως χρειάζονται και όλα μπορούν να μετατραπούν στα πάντα. Ένας νέος κόσμος που αντιδρά αρνητικά στην είσοδο του χαρτογράφου μπορεί να είναι η αφορμή για έναν ερωτικό παγκόσμιο πόλεμο αλλά και ένα πνιγμένο στο άρωμα και στα φιλιά μίσος, ίσως καταφέρει να πιαστεί από το όραμα της ψυχεδέλειας και  να τη γλυτώσει. Ερωτεύομαι άρα αξίζει να υπάρχω. Αξίζει για μένα, μόνο για μένα, για κανέναν δίπλα μου δεν μπορεί να έχει την ίδια σημασία. Αλλά δεν πειράζει γιατί για την αξία της ύπαρξης ,αντίθετα απ’ τον έρωτα, χρειάζεται μόνο ένα άτομο.


2 σχόλια: