Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Μπόχα



Επανάστασεις  γεμάτες ερωτευμένους φοιτητές
που καταρρέουν επειδή πήραν πτυχίο
αλλά όχι τη γκόμενα τους στα τέσσερα,
έρωτες γεμάτοι επαναστάτες
που γραφειοκρατικοποίησαν τη διαδικασία του να σπας
τα «καθιερωμένα πρότυπα».
Κανείς δεν πετάει πια τις προσδοκίες του στα σκουπίδια
είναι πολύ απασχολημένοι με το να τις βάζουν στο ψυγείο
πλάι σε δυο κιλά κατεψυγμένο κιμά των 2,99
και να περιμένουν υπομονετικά
κάποια κηδεία
κάποια γάμο
κάποια ασθένεια σε τελικό στάδιο
μπας και τολμήσουν να αφεθούν χωρίς άγχος.
Κανείς δεν βάζει την επανάσταση στο ψυγείο
είναι πολύ απασχολημένοι με το να την πετάνε στα σκουπίδια
και έτσι ο πάγος δεν σπάει ποτέ.
Αν ήμουν σκουπίδι θα σου έλεγα να με πετάξεις στον πιο μαύρο κάδο που θα βρεις
για να μην ανακυκλωθούν ποτέ τυπάκια σαν εμένα
αλλά ταυτόχρονα θα ήλπιζα να παραπατήσεις και να πέσεις μαζί μου
όχι για να σου πετάξω τα μάτια έξω
όχι για να σου πω για πράγματα που δε θα δούμε ποτέ
απλά για να λερωθείς λίγο
μπας και αρχίσεις να ζεις στην πραγματικότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου