Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

κλκρ;

Ξυπνάω μια καλοκαιρινή νύχτα λόγω έντονης
βροχόπτωσης.
σου στέλνω
«Έλα να γίνουμε μούσκεμα μαζί»
και το κλείνω.
τελικά κάνω μια τρύπα στο νερό
αντί να κάνω μια τρύπα στο ποτάμι.
μωρέ εντάξει
σε θέλω πολύ
αλλά η ερωτική ποιήση στην ελλάδα πέθανε μετά τον Λειβαδίτη
όλοι οι υπόλοιποι μπορούμε απλά να βάζουμε το κεφάλι μας
στον ανεμιστήρα το πρωί
για να μην ξαναξυπνήσουμε ποτέ χωρίς εσένα στο πλάι μας
τι σκατά
η ζωή είναι αδιέξοδο μόλις ξεπεράσεις την εφηβική προσμονή της αυτοκτονίας
και νιώθω απίστευτα δυστυχής που δε μπορώ να πω
ότι θέλω να πεθάνω
και να το πιστεύω.
Μόνη λύση να ζήσεις
αλλά βαριέμαι και να πάω να κατουρήσω να σου πω την αλήθεια
ποιός ξέρει
ίσως να μην με ενδιαφέρουν τα γεννητικά μου όργανα
αν δεν μπλέκονται με τα δικά σου.
όταν με ξαναδείς
θα μου πεις ότι αδυνάτισα
κι αυτό γιατί σταμάτησα να τρώω παγωτό το πρωί
τελικά η γλώσσα μου είναι μόνο για να σε γλείφει
και τα δόντια μου για να δαγκώνουν τους ώμους σου.
θα μπορούσα να διαβάσω κάτι
ή να ακούσω μουσική
αλλά πότε βοήθησαν αυτά κάποιον χωρίς να τον μετατρέψουν
σε ένα εγωπαθές τέρας;
η λύση είναι πάντα τα ταξίδια
σαν το
reset σε μόντεμς που δε δουλεύουν
οι καλύτεροι άνθρωποι του κόσμου άλλωστε
πεθαίνουν σε ταξίδια
σε σανατόρια
σε κέντρα απεξάρτησης
και στις επαναστάσεις.
εγώ δεν ανήκω καν στους μέτριους βέβαια
γιαυτό και θα γυρίσω ζωντανός απ’ όλα αυτά.
Κι αφού δεν ταξιδεύουμε παρέα
Έλα να γυρίσουμε μαζί τουλάχιστον.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου