Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

19,000 δρόμοι



19.000 δρόμοι
πάνω κάτω τόσοι πρέπει να είναι
αν κάνω λάθος δεν έχει καμία σημασία,
το νόημα είναι εμφανές
πώς σκατά να μη νιώσεις χαμένος μες τις πόλεις
πώς σκατά να μη θεωρήσεις ότι σε καταπιέζει περισσότερο
αυτή  η μπλε ταμπέλα που λέει το όνομα της οδού
απ’ότι όλα τα κυβερνητικά μέτρα των τελευταίων δεκαετιών.
19.000 δρόμοι για να καταλάβεις ότι ταξίδεψες ελάχιστα
κι ότι στην πραγματικότητα
η ποίηση ανήκει σε αυτούς που ξερνάνε στα πάρκα
όχι για κάποιον ιδιαίτερο λόγο
παρά μόνο για την ανάμειξη αλκοόλ και αηδίας.
Δε σιχάθηκες αυτό που κάνεις;
Δε σιχάθηκες τη ζωή σου ούτε για ένα δευτερόλεπτο;
Τότε τι σκατά έχεις να συνεισφέρεις
σε μια ποίηση με τρυπημένες φλέβες από σιγουριά
                                                    και ματαιοδοξία.
μάλλον τίποτα
ή ίσως κάτι που δεν το ξέρουμε ακόμα
«Ο τολμών νικά»
αλλά το να γράφεις δεν είναι πόλεμος
είναι η χαρτογράφηση της μητρόπολης
πατώντας πάνω σε πτώματα
όχι για την κοινωνική σου ανέλιξη
μα επειδή δεν έμεινε κανένα τετραγωνικό μέτρο χωρίς νεκρούς
όποιος σταματήσει να περπατάει πεθαίνει εδωπέρα
αυτό είναι το μόνο σίγουρο
ύστερα γίνεται τροφή για τους επόμενους χαρτογράφους
σκατάνθρωποι!
μόνο για τον έρωτα ξέρουνε να μιλάνε
καταδικάζοντας τον ουσιαστικά
σε μακρόχρονες εξορίες στη Λέρο
αλλά φαντάζομαι πώς και αυτοί, όπως και εμείς
κάπου στα 18,954 δρομάκια
θα πάρουν χαμπάρι
την ανάγκη να αφήνεις τους νεκρούς στην ησυχία τους.


με απώτερο σκοπό φυσικά το να πας να τους βρεις

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου