Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Google street view




Google street view

Τώρα τελευταία ξεφορτώνομαι με πολύ κόπο τον κόσμο από δίπλα μου
τους μουρμουρίζω ψέμματα για κάποια δουλεια, μπας και μ' αφήσουν να πάω στο διάολο
σκύβουν συγκαταβατικά το κεφάλι «Ξέρεις που θα μας βρεις» μου λένε
«Ξέρω»
«Σε κανα νεκροταφείο»
Γυρίζω μετά σπίτι, μέχρι να φορτώσει η τσόντα στο youporn έχω ήδη τελειώσει κι ανοίξει μπύρα. Κρίμα.
Η φαντασία επισπεύει το τέλος του έρωτα,
όσο πιο βαρετός είσαι τόσο πιο εύκολα θα ερωτευτείς ή τόσο πιο εύκολα θα το αποφύγεις για πάντα.
Τέλεια!
για άλλη μια φορά είμαι κάπου στη μέση,
δηλαδή κάθε φορά που πάω να σε πάρω τηλέφωνο καίω το χέρι μου,
δε βαριέσαι...είναι που έχω παλιό μοντέλο.
έγραψα και ένα διήγημα, ένα διήγημα με βαρετούς ήρωες και ηλίθια πλοκή 
αυτό έγινε επειδή δεν ήθελα να γράψω τίποτα, απλά ήθελα να σου πω κάτι ή να μου πεις κάτι
κι αφού δε το παμε από κοντά  έφτιαξα μια ιστορία γύρω απ’ αυτό, συνηθισμένα πράγματα
τα ποιήματα μου δεν πληρώνουν το νοίκι
αλλά ευτυχώς το νοίκι πληρώνει μια χαρά τα ποίηματα
δίνοντας περισσότερες αφορμές για «άντε γαμήσου»
στον χρυσαυγίτη του απέναντι σπιτιού ή στο google street view.
Με φακελώνει
αλλά δεν ξέρει πώς σχεδιάζω για αυτό την τέλεια επαναστατική συνωμοσία
να το αφήσω δηλαδή να με παρακολουθεί
μέχρι τη μέρα που θα βγω γυμνός στο μπαλκόνι για να με περάσει στους χάρτες του
κάτι τέτοιο σίγουρα,
σίγουρα
θα πυροδοτήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις που δεν μπορούν φυσικά να καταλήξουν πουθενά αλλού
παρά στην ανατροπή του συστήματος.

Ωραία αυτή η μπύρα.
Ωραία αυτή η τσόντα.
Ωραία και η ανατροπή του συστήματος.
Αράζω στον καναπέ και ξίνομαι
Τα κατάφερα και σήμερα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου