Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Κιτρινίλα


Κιτρινίλα


Κίτρινα κτήρια, κίτρινα φώτα, κίτρινο τυρί
ναι καλά!
πάλι ψέμματα γράφω.
δεν τρώω ποτέ κίτρινο τυρί, έχει περιττά λιπαρά και
σαφώς λιγότερη αγάπη
μόνο να μωρέ
έτυχε να τα αγαπήσω  αυτά τα φώτα
πιο πολύ από τα κόκκινα.
μ’αρεσει που σκεπάζουν τους δρόμους που έζησα μα δε μεγάλωσα.
στη δικιά μου γειτονιά δεν έχει κίτρινα φώτα
κι αν ειχε, αυτά
δε θα πέφτανε σε πολυκατοικίες
που όλοι περιμένουνε με ένα κλειδί
και ένα περίστροφο στην πόρτα,
για να ληστέψουνε την επόμενη ερωτική απογοήτευση
και να βιάσουν ακόμα ένα μπουκάλι  κρασί
πριν γράψουν για αυτό στα ιστολόγια τους.
Να σου πω κάτι;
στο μόνο που συμφωνώ με την επανάσταση
είναι πώς ο κόσμος αυτός βρωμάει σκοτάδι
δεν ξέρω αν είναι εκ του φυσικού μας ή αν μας φορτώθηκε στην πλάτη
και γιαυτό δε σκοπεύω να το φωτίσω
θέλω απλά
να στρίψω στα τελευταία μου χαρτάκια αυτό το χάος
και να αφεθώ να το καπνίσω μέχρι τέλους
Ο αέρας θα φέρει τον καπνό μέσα στα μάτια μου
και αυτά από την αηδία και τον πόνο θα πεταχτούνε έξω
χειραφετώντας επιτέλους την αφή και τη ζωή μου
κι αφήνοντας πίσω μόνο λίγο αίμα
Γιατί αν δεν πεθάνω ένα βράδυ έξω απ’ το σπίτι σου
με πεταμένα τα μάτια έξω απ’ το τσιγάρο
τότε θα αυτοκτονίσω απ’ την αηδία μου για μένα
και ένας θάνατος μες τα αίματα
είναι πάντα πολύ καλύτερος απ’ έναν μέσ’ στον εμετό.

1 σχόλιο:

  1. na ksereis tha emene ligo xaos sto filtraki. sovara. to skeftomai opote to diavazw

    ΑπάντησηΔιαγραφή