Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Πυροσβεστήρες

Πρώτη δημοσίευση





Στέκομαι στα τελευταία βαγόνια του τρένου
μα σπάνια σκέφτομαι σε αυτά.
Οι σκέψεις πεθαίνουν μέσα σε οτιδήποτε αρχίζει από «ΜΜ»
πόσο μάλλον οι τελευταίες της μέρας.

Εκείνη πάλι τα καταφέρνει
λιγότερο από μένα αλλά το κάνει
περνάει από δίπλα μου, χαμογελάω-ανταποδίδει
-είμαι όμορφος σήμερα-
αυτή λογικά πάντα ήταν.

Κάθεται.
Συνεχίζω να διαβάζω το βιβλίο μου
χαζεύω τους πυροσβεστήρες του συρμού
Πώς μ’απογοητεύουν πάντα
και διαψεύδουν έτσι απλά τις προσδοκίες μου
«Αχ τι ωραία  που θα ‘ταν να ανατιναζόμασταν όλοι.»


Τέλος κατεβαίνει
μισό βλέμμα για αυτήν
μισό για τον πυροσβεστήρα.
Εμείς οι αποτυχημένοι τρομοκράτες
αγαπάμε τον κόσμο τελικά ή τον μισούμε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου