Τετάρτη, 27 Νοεμβρίου 2013

Όλοι διαβάζουμε

Ρε αφήστε με ήσυχο
το ξέρω πολύ καλά,
πώς ο θάνατος σε βρίσκει
ανάμεσα σε κουτάλια,
βιβλία, λιπαντικά
και σε 20+1 τρόπους να ξορκίσεις τα φαντάσματα
Το ξέρω πολύ καλά
πώς τα καλύτερα ποιήματα γράφτηκαν με
τη λιγότερη δυνατή συνείδηση,
για τα λιγότερο σημαντικά θέματα
με γνώμονα όχι να πολεμήσουν
μα να ξεφύγουν απ’ την κοινωνική εξαθλίωση
Τα ξέρω αυτά
τα ξέρω καλύτερα από σένα
και να μαι τώρα πάλι εδώ
με φοιτητικές συμμορίες,γκόμενες με ψυχολογικά
κι αρκετά μακριά απ’ την στοργική αγκαλιά
των κομμουνιστικών κομμάτων και των αναρχικών ομοσπονδιών
να προσπαθώ να γράψω ένα γαμημένο ποίημα για την εργατική τάξη

από πότε η αποτυχία δείχνει άγνοια;
χέσε μας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου