Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Τα χέρια μου



Τα χέρια μου

Τα χέρια μου στολίζονται μαχαίρια,
αλλεπάληλα τα καρφώματα των ημερών
και λες «φτάνει, φτάνει όχι άλλο»
Μα πρέπει κάπως να μάθω να ζωγραφίζω
πρέπει κάπως να μάθω να ζω.
Τα χέρια μου στολίζονται μαχαίρια
ανοίγουν δρόμους στην σκόνη,
κάνουν ταξικές αναλύσεις πάνω στη βρώμα,
κόβουν στα δύο την ομίχλη που χει πέσει
κι αναπνέουνε σα τα φύλλα των δένδρων.

Τα χέρια μου κρατάν μαχαίρια
που δε θα ζωγραφίσουνε ποτέ
όπως ποτέ
δε μετατρέπεται απόλυτα το μίσος σε αγάπη
Μεγαλώσαμε όλοι με παραμύθια
και κλίσεις προς την τέχνη ή τις μαζικές δολοφονίες
Τώρα σχεδιάζω σουρεαλιστικούς πίνακες
γιατί με αίμα και μίσος δε φτιάχνεται ο ρεαλισμός.

Πριν πεθάνω
θα κόψω 2 δάχτυλα
θα τα βουτήξω στο αίμα της κεφαλαιοκρατίας
και θα τα μασίσω
σα να τανε το πιο ωραίο έδεσμα της ζωής μου
η κατάποση θα συνοδεύει το θάνατο
και μαζί
η μεγαλύτερη δυνατή αίσθηση πληρότητας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου