Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Το καπέλο: διηγηματάκι

Πρώτη Δημοσίευση



Επιτέλους τα είχε καταφέρει, απείχε μόλις λίγα δευτερόλεπτα από την γιορτή που θα ολοκλήρωνε τελετουργικά την κοινωνική του ανέλιξη προς τα σαλόνια της άρχουσας τάξης. Οι κόποι του δεν είχαν πάει χαμένοι, θα απολάμβανε και αυτός τελικά τη χλιδή και τη νηφαλιότητα που προκύπτει από τη βλακεία της εξουσίας τους. Μιας εξουσίας των αγορών του κράτους και των πραγμάτων που αυτά συνεπάγονται.

Βέβαια δεν ήταν όλα ρόδινα, καθώς περπατούσε αργά αργά προς την είσοδο του κοσμικού μαγαζιού το μυαλό του δεν μπορούσε παρά να πάει, προκαλώντας του ίσως λίγες τύψεις,στους χιλιάδες εαυτούς του, που λόγω των ιδεολογικών τους καταβολών έκοψε κομμάτι κομμάτι από πάνω του  και πέταξε στα σκουπίδια με αποτέλεσμα  να μην μείνει τίποτα άλλο για κορμί του παρά παρά το δερμάτινο πέπλο,τα χρυσά μανικετόκουμπα και η μυρωδιά της νεκρής και σαπισμένης πλέον σάρκας που στόλιζε τα σκαλοπάτια της κοινωνίας που βιαστικά ανέβηκε.

Χαμογέλασε...  Με έναν αισιόδοξο υπολογισμό το ένα τρίτο της ζωής του είχε ξοδευτεί στο βωμό του καριερισμού και της τεχνοκρατίας, του απέμεναν όμως αρκετά χρόνια ώστε να απολαύσει όλα τα υλικά αγαθά που συνεπάγονταν η θέση του, όλα τα βίτσια της αλλοτριωμένης του ψυχής –μεταξύ μας τώρα, ποιας ψυχής;- θα έβρισκαν τρόπο να πραγματωθούν και κανείς δε θα ξερε αν ήταν αποτελέσματα της φτώχειας των προηγούμενων ετών, της προσπάθειας για άνοδο με κάθε μέσο ή αν ήταν απλά οι ιδιοτροπίες ενός μέλους της ελίτ, μη κατάλληλα διαμορφωμένο ακόμα. Αυτό ήταν όμως! Η ιστορία τέλειωσε για αυτόν.

Έσπρωξε την πόρτα και μπήκε στο χώρο υποδοχής, κάπως βιαστικά πήγε να περάσει στην αίθουσα των δεξιώσεων μα σα κάτι να θυμήθηκε έκανε λίγα βήματα πίσω και  απότομα σταμάτησε. Ήθελε όλα να γίνουν σωστά και τυπικά, όπως συμβαίνει πάντα στις μαζοχιστικές τελετές των κεφαλαιοκρατών. Τα κύτταρα του εγκεφάλου του, έστειλαν μήνυμα στα χέρια του να ανυψωθούν, αυτά έπιασαν με λίγο περισσότερη δύναμη απ’ ότι ήταν αναγκαία το χλωμό,ματοβαμμένο με λίγο επιθανάτιο εμετό πρόσωπο που τον στόλιζε, τελευταίο δείγμα της καταγωγής του από τις λαϊκές τάξεις και με ένα ισχνό «παφ» που μόλις ακούστηκε το πρόσφερε στην καμαριέρα.

«Κρατήστε το κεφάλι μου, θα το πάρω στην έξοδο» είπε το καπέλο

«Βεβαίως κύριε» απάντησε πρόθυμα η νοστιμούλα υπάλληλος εισπράττοντας το γενναιόδωρο φιλοδώρημα του νέου μέλους της αστικής τάξης και βάζοντας το κομμένο κεφάλι στη θέση 91.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Τα χέρια μου



Τα χέρια μου

Τα χέρια μου στολίζονται μαχαίρια,
αλλεπάληλα τα καρφώματα των ημερών
και λες «φτάνει, φτάνει όχι άλλο»
Μα πρέπει κάπως να μάθω να ζωγραφίζω
πρέπει κάπως να μάθω να ζω.
Τα χέρια μου στολίζονται μαχαίρια
ανοίγουν δρόμους στην σκόνη,
κάνουν ταξικές αναλύσεις πάνω στη βρώμα,
κόβουν στα δύο την ομίχλη που χει πέσει
κι αναπνέουνε σα τα φύλλα των δένδρων.

Τα χέρια μου κρατάν μαχαίρια
που δε θα ζωγραφίσουνε ποτέ
όπως ποτέ
δε μετατρέπεται απόλυτα το μίσος σε αγάπη
Μεγαλώσαμε όλοι με παραμύθια
και κλίσεις προς την τέχνη ή τις μαζικές δολοφονίες
Τώρα σχεδιάζω σουρεαλιστικούς πίνακες
γιατί με αίμα και μίσος δε φτιάχνεται ο ρεαλισμός.

Πριν πεθάνω
θα κόψω 2 δάχτυλα
θα τα βουτήξω στο αίμα της κεφαλαιοκρατίας
και θα τα μασίσω
σα να τανε το πιο ωραίο έδεσμα της ζωής μου
η κατάποση θα συνοδεύει το θάνατο
και μαζί
η μεγαλύτερη δυνατή αίσθηση πληρότητας

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Ένα πακέτο τσίχλες

Διήγημα, ωραίο και ολίγον τι στρατευμένο.
Από την καλλιτεχνική κολεκτίβα θέατρο δρόμου
συγγραφέας ο υποφαινόμενος

link: http://theatrodromou.blogspot.gr/2013/10/blog-post.html

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

10/10: Παρουσίαση - "Μια Ανάσα δρόμο" Παναγιώτης Μηλιώτης

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΗΛΙΩΤΗΣ
ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΔΡΟΜΟ

           
            Η ARS NOCTURNA σας προσκαλεί στην παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής του Παναγιώτη Μηλιώτη με τον τίτλο:
«ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΔΡΟΜΟ».

Σας περιμένουμε την Πέμπτη 10 Οκτώβρη ώρα 07:30 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο ARS NOCTURNA, Λέκκα 23-25 (εντός της στοάς Δημητρίου Ζερμπίνη), πλησίον πλατείας Συντάγματος.

Τη συλλογή θα παρουσιάσουν οι:

Ράνια Καραχάλιου, γλωσσολόγος
Γιώργος Πέππας, ποιητής–ηθοποιός
(ποιήματα θα διαβάσει ο ποιητής)


σαπόρτ ρε :)