Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Μερικά νέα

Τέχνη-Πολιτισμός

- Το ''Όταν γυρίσεις'' του καλού μου φίλου από τα 24 γράμματα
http://www.scribd.com/doc/106282529/%CE%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CE%93%CF%85%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

- Το ''Νικολάκης'' από την μουσική κολλεκτίβα Θέατρο Δρόμου http://theatrodromou.blogspot.gr/2012/12/blog-post_6.html

- Χάσαμε τον Άλκη Αλκαίο...εδώ δεν κάνουμε πλάκα....RIP

- Χάσαμε και τον Μήσιο. Ναι τον γνωστό

- Έρχεται το 2ο τεύχος του Μηδέν και Ένα
http://midenkaiena.blogspot.gr/

-  ''8 φετιχ'' από το Βδελυγμα
http://theatrodromou.blogspot.gr/2012/11/blog-post_27.html

Πολιτική

- 19ο συνέδριο του ΚΚΕ... τι άλλο; 19ο συνέδριο του ΚΚΕ



Σύντομα κοντά σας:

Μια νουβέλα με ζομπι. Δικιά μου.Τέλος

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2012

Ποια σημαία κυματίζει στη άλλη πλευρά του Ατλαντικού;

Εντάξει βλακεία τίτλος ομολογουμένως, πιθανότατα θα ήταν πολύ πιο πετυχημένος αν έγραφα από την μαγευτική Ισπανία αλλά δεν άντεχα να μην χρησιμοποιήσω την φράση ''άλλη πλευρά του ατλαντικού'' . Μετά τη νίκη λοιπόν του Τσαβεζ (που μας δινει τσάμπα τη βενζίνη) στη βενεζουέλα και την συνέχεια(?) της επανάστασης(??) του μπολιβάρ(???) τη σκυτάλη παίρνουν οι ΗΠΑ για τις δικές τους προεδρικές εκλογές. Στα πλαίσια λοιπόν του να απαντήσουμε στο τι συμβαίνει ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΥ κάνουμε ένα μίνιμουμ αφιέρωμα στα εργατικά-σοσιαλιστικά-κομμουνιστικά κόμματα που δρουν στις ΗΠΑ, ενδεχομένως να έχουμε παραλείψει κάποια, ζητώ ταπεινά συγνώμη.

Η παρακάτω λίστα με έντονες επιρροές από το Filolaiko θα σας κάνει

- Πιο μορφωμένους
- Πιο ψαγμένους 
- Κάτι ακόμα πιο αυτοσαρκαστικό


Ξεκινάμε λοιπόν:

 


CP logo.png   Κομμουνιστικό Κόμμα ΗΠΑ


What is that? Το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ είναι οπωσδήποτε το πιο ιστορικό (αν και οχι ιδιαίτερα επιτυχημένο) εργατικό κόμμα των ΗΠΑ. Γεννημένο με δεσμούς με την εργατική τάξη, υπέφερε τρομερές διώξεις και άπειρους ασφαλιτες μες τις γραμμές του (ένας εκ των οποίων έφτασε ως το πόστο του γενικού γραμμάτεα). Πρωτοστάτησε στην ίδρυση σωματείων στις βιομηχανικές μονάδες των ΗΠΑ, στήριξε τη ΕΣΣΔ, συγκρούστηκε προσωρινά με τον Γκορπατσώφ και την πολιτική της περεστρόικα, τράβηξε τα πανδεινα την περίοδο του μακαρθισμού ενώ αξίζει να σημειωθεί πώς έφτασε την δεκαετία του 1930 τα 200.000 μέλη which is real something. Σήμερα το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ, στηρίζει κριτικά τους Δημοκρατικούς, καταδικάζει την επαναστατική βία και άλλα τέτοια όμορφα.

Βαθμός Σοβαρότητας: 7/10 Τα 5 τα πήρε λόγω ιστορίας , κάτι το οποίο δεν μπορεί να του αρνηθεί κανείς. Το ΚΚΗΠΑ έχει υπαρκτούς δεσμούς με τους εργάτες , τις μειονότητες και το δημοκρατικό αγώνα καθώς και ιστορικό διώξεων  ακόμα και εκτελέσεων μελών του. Ακόμα κρατάει επαφή με το Μαρξισμό, δεν αποκήρυξε ΠΟΤΕ την ταξικότητα της κοινωνίας και πρωτοστατεί σε αγώνες. Ωστόσο έχει καταντήσει ένα ΑΚΕΛ των ΗΠΑ, ουρά του δημοκρατικού κόμματος και τέλος πάντων μοιάζει να προετοιμάζει περισσότερο των αγώνα για το δικαίωμα στο γάμο των ομοφυλόφιλων παρά το δικαίωμα να καθορίζουν την μοίρα τους οι εργάτες. Μάιστα...

Δύναμη και Potential: Το κόμμα βρίσκεται σε πτωτική τάση, λόγω της σταθερής σοσιαλδημοκρατικής πορείας του. Πολλά μέλη έχουν φύγει και άλλα καταγγέλουν ανοιχτά την πασοκοποίηση(ή μηπως ΝΔκοποίηση) του. Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει εξ' ολοκλήρου η κυρίαρχη τάση στο κόμμα, κάτι όχι απίθανο να γίνει.

Βασικές Ιδεολογικές Θέσεις: Ο σοσιαλισμός ως προέκταση της αμερικάνικης δημοκρατίας, Καταδικάζουμε τη βια απ' όπου και αν προέρχεται, ζήτω ο γάμος των γκέι, ψήφος στον ομπάμα...και κάπου στα ψιλά , κοινωνικοποίηση των μεγάλων εταιρειών και αντιμονωπολιακό μέτωπο ( το οποίο δεν πρέπει να μπερδεύουμε με το ΑΑΔΜ)

Άποψη για ΕΣΣΔ: Σταλινικό κάποτε σήμερα δεν αναφέρει και πολλά για την ΕΣΣΔ

Κατά πόσο θα το ψήφιζα: Όσο και το να ψήφιζα το ΑΚΕΛ στην Κύπρο... Πολύ πιθανόν δηλαδή αλλά μονάχα ως έλλειψη κάποιας σοβαρής συλλογικότητας που τέλος πάντων να έχει εργατικές και μαρξιστικές καταβολές


Logo of Freedom Socialist newspaper: "Voice of Revolutionary Feminism"
Φιλελεύθερο Σοσιαλιστικό Κόμμα-Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό Κόμμα

What is that? Με ρίζες που βαστάνε από το 66(τυχαίο;) το Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό κόμμα παρουσιάζεται ως ένα λενινιστικό επαναστατικό κόμμα σοσιαλφεμινισμού. Καταδικάζει και τα 2 μεγάλα κόμματα , είναι υπερ της επανάστασης , κατά του στάλιν και υπερ του τρόσκυ

Βαθμός Σοβαρότητας: 5/10 Για τροσκιστές και ιδιαίτερα για τροσκιστές που ακολουθούν αυτή την ηλίθια παγκόσμια μόδα να θεωρούν τους ομοφυλόφιλους ως όχι μια ομάδα με μοναδικό της κοινό την σεξουαλική προτίμηση αλλά μια ενιαία ταξικά και ιδεολογικά ομάδα τα καταφέρνουν αρκετά καλά. Έχουν μια συμπαθητική θεωρητική και κινηματική δραστηριότητα και μια άλφα υποστήριξη από κάποιον Βήτα κόσμο. Σε κάθε περίπτωση έχουν ξεκάθαρα το τι ειναι ο σοσιαλισμός και τι ο κομμουνισμός. Δεν παύουν ωστόσο να είναι το ΣΕΚ της Αμερικής 

Δύναμη και Potential:  Φοβάμαι πως δε θα χουν καμία τύχη παρά μόνο ως σύμμαχοι ενός ευρύτερου ταξικού μετώπου όταν και αν αυτό δημιουργηθεί. Δεν είναι κακά παιδιά απλά με εφημερίδα ''Η φωνή του επαναστατικού Φεμινισμού'' δεν πας πουθενά

Βασικές Ιδεολογικές Θέσεις: Επαναστατικός Φεμινισμός, Επαναστατικός Διεθνισμός, Δικαιώματα των μειονοτήτων (εθνικών και σεξουαλικών) ενώ η εργατική δημοκρατία που προτείνει το εν λόγω κόμμα (και μας θυμίζει το δικό μας ΝΑΡ) πλαισιώνεται από ύμνους στο Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό σύμφωνα με του Μαρξ,Λενιν και..... Τρόσκυ

Άποψη για ΕΣΣΔ: Δεν την συμπαθούν πολύ...εκφυλισμένο εργατικό κράτος

Κατά πόσο θα το ψήφιζα: Είναι Τροτσκιστές ενώ οι ομοιότητες με ΣΕΚ με τρομάζουν.Όχι λοιπόν

   Κόμμα Δικαιοσύνης ΗΠΑ

What is that? Είναι το κόμμα για όσους βαρέθηκαν το δικομματισμό, σύμφωνα με το ίδιο

Βαθμός Σοβαρότητας: 3/10 Δεν αρνούμαι ότι η άνοδος ενός κόμματος στις ΗΠΑ με θέσεις παρόμοιες με της ΔΗΜΑΡ θα ήταν ενθαρρυντικό βήμα, αρνούμαι όμως ότι οι θέσεις της ΔΗΜΑΡ (και κατ'επέκταση του κομματος δικαιοσύνης) δεν είναι τελείως απολιτίκ , αταξικές , λαικιστικές , σοσιαλδημοκρατικές μπούρδες

Δύναμη και Potential: Κάτι έχει ενώ εκλέγει περιστασιακά δημάρχους και αντιπροσώπους. Το πρόβλημα είναι η ανύπαρκτη σχέση του με το Κίνημα ( προφανέστατο για πασόκους) εργατικό και μη, κάτι που το οδηγεί να είναι κόμμα ψήφου και κατ' επέκταση εμπόδιο στη ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου

Βασικές Ιδεολογικές Θέσεις: Να σταματήσουν οι φοροδιαφυγές των πλουσίων , να είναι δωρεάν η εκπαίδευση και η υγεία και να εκδημοκρατιστεί η πολιτική ζωή των ΗΠΑ, δεν είναι άσχημα αιτήματα... αν τα έβλεπα από ένα σωματείο και όχι από ένα ''αριστερούτσικο'' κόμμα μπορεί να στήριζα

Κατά πόσο θα το ψήφιζα: Αναλόγως το μισθό που θα μου δίνανε



Party for Socialism and Liberation Logo Κόμμα για το Σοσιαλισμό και την Απελευθέρωση 



What is that?  Οι κακές γλώσσες τους θεωρούνε μια ακόμα σέχτα, στην πραγματικότητα όμως αν και κόμμα που προέκυψε από διάσπαση έχει αρκετά αξιόλογο έργο δράση και θεωρία. Το κόμμα ιδρύθηκε το 2008.

Βαθμός Σοβαρότητας: 9/10 Πραγματικά εξαιρετικοί. Αντλούν (ή έστω έτσι δηλώνουν) τη θετική πείρα από κάθε επαναστατική απόπειρα της εργατικής τάξης και δεν ξεπέφτουν στον βούρκο του αντισοβιετισμού. Ακολουθούν τις αρχές του Μαρξισμού Λενινισμού,δίνουν προτεραιότητα στο εργατικό κίνημα  και είναι αλληλέγγυοι στο αγαπητό σοσιαλιστικό με τάσεις σοσιαλδημοκρατίας τώρα τελευταία Νησάκι της καραιβικής, την Κούβα. Χάνουν ένα βαθμό γιατί έχουν φεστιβάλ με τίτλο ''μαρξισμός'' κάτι που έχει και στην Ελλάδα το ΣΕΚ...Μπρρρρ

Δύναμη και Potential: Έχουν δεχτεί πολύ πόλεμο από το ΚΚΗΠΑ και ΚΚΓαλλίας τα οποία τους θεωρούν αριστερίστικη σέχτα. Το γεγονός ότι δέχονται κριτική από τέτοια κόμματα πρέπει να μετρήσει σίγουρα υπέρ τους. Ακόμα βρίσκονται σε στάδιο οικοδόμησης κόμματος και αν και η φιλοδοξία τους είναι να γίνουν το κόμμα της εργατικής τάξης που θα οδηγησει στην επανάσταση και στο σοσιαλισμό απομένει να γίνουν πάρα πολλά εκ μέρους τους σε ένα ιδιαίτερα εχθρικό περιβάλλον.

Βασικές Ιδεολογικές Θέσεις:  Η σοβιετική ένωση ήταν σταθμός για το κομμουνιστικό κίνημα και η οι ανατροπές του 89-91 οφείλονται κατά κύριο λόγω στις πολιτικές της περεστρόικα. Συγχαίρουν την επανάσταση του Μάο στην Κινα (και ορθώς) αλλά καταδικάζουν σχεδόν στα πάντα τη σημερινή κυβέρνηση της Κίνας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα τους η επανάσταση είναι αναγκαία και θα γίνει από την εργατική τάξη η οποία θα οικοδομήσει δικούς της θεσμούς στο σοσιαλισμό. Ζητούν να κλείσουν όλα τα στρατόπεδα των ΗΠΑ στο εξωτερικό και να ζήσουν οι λαοί του Αφγανιστάν και του Ιράκ ελεύθεροι. Είναι ενάντια στο γκουαντανάμο και αλληλέγγυοι σε Κούβα και Βενεζουέλα. Το κόμμα επιπλέον υιοθετεί το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό.

Κατά πόσο θα το ψήφιζα: Αν είχα δικαίωμα ψήφου στις ΗΠΑ θα στήριζα και με την ψηφο και με την δράση μου το εν λόγω κόμμα. Το θεωρώ ηλιαχτίδα φωτός σε μια πραγματικά σάπια καπιταλιστική κοινωνία (υπάρχουν και μη σάπιες;). Φυσικά δεν παύουν να είναι περισσότερο οργάνωση παρά κόμμα, θεωρητικοί παρά εργάτες κλπ αλλά αξίζουν ακόμα και ως πίεση από τα αριστερά του ΚΚΗΠΑ

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Λογοτεχνική Φιλοξενία

Σήμερα θα φιλοξενήσουμε στο blog το διήγημα ενός φίλου και συναγωνιστή. Έχοντας περάσει και εγώ τη φάση που φορτωνόμουν σε φίλους blogers να ανεβάσουν κάτι δικό χαίρομαι ιδιαίτερα που ανταποδίδω σε κάποιον άλλο αυτή τη χάρη.

Το διήγημα λέγεται "Μια ερωτική Ιστορία" και είναι το μόνο νορμάλ για διηγήμα πράγμα που θα βρείτε στο κείμενο που ακολουθεί. Δηλώνω ότι εμένα προσωπικά μου άρεσε αν και το βρήκα τόσο αναντίστοιχο με την πραγματικότητα που δεν μπόρεσα να ταυτιστώ. Χαίρομαι πάντως που κάποιοι βρίσκουν τη δύναμη να γράφουν για νικηφόρες επαναστάσεις του μέλλοντος.

Τα χαιρετίσματα μου λοιπόν στο φίλο και συγγραφέα



Μια Ερωτική ιστορία


Καρδιά, η μυς του σώματος που ελέγχει την ροή του αίματος, τη ζωή
Η πηγή του έρωτα που δίνει νόημα στη ζωή


Ανώνυμου, γράφτηκε κάπου στα βουνά της Μακεδονίας

Ο άνθρωπος δεν είναι από τη φύση του σκληρός ή βάρβαρος
Η βία που δέχεται ξυπνά το κτήνος μέσα του

και το κτήνος πεινάει

Ανώνυμου, γραμμένο σε ένα βράχο στη βοιωτία λίγο πριν την πτώση της πόλης


Επιτέλους το κόκκινο λάβα κυματίζει πάνω απ' την Πόλη. Το κρεμάσαμε στο χοιροστάσιο της δημοκρατίας τους, τον ναό του αίσχους, εκεί όπου βασιλείς και αργότερα βουλευτάδες αποφάσιζαν τους τρόπους για την απομύζηση του λαού

Παρευλάνουμε στην πόλη, έτσι όπως είμασταν όταν κατεβήκαμε από τα βουνά.Αξύριστοι,άπλυτοι με βρώμικα ρούχα αλλά ελεύθεροι.Όσο ελεύθερος μπορεί να είναι ο άνθρωπος σε μια κοινωνία όπου υπάρχει το κράτος, αν και το κράτος που χρίζουμε με τον αγώνα μας είναι το δικό μας κράτος.

Μαζί μας είναι οι χιλιάδες εργάτες που μέσα από τις απεργίας πληρωνοντας με αίμα και κινούμενοι από οργή οδήγησαν στην πτώση της τυρρανίας και μας άνοιξαν τις πύλες της πόλης. Στις ομιλίες μας μιλάνε κάποιοι από τους πολιτικούς κρατούμενους, πολλοί ακρωτηριασμένοι. Ο λόγος τους ακούγεται σαν το σ φύριγμα ενός δυνατού ανέμου. Η καρδιά που καίει στα βασανισμένα κορμιά τους, καίει σαν φλόγα που δεν μπορούν να τη σβήσουν τα βασανιστήρια και η κτηνωδία που υπέστησαν.

5 λεπτά σιωπής για όσους συναγωνιστές δεν είναι πια εδώ, σε όσους πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της ζωής και της ελευθερίας. Δακρύζω. Δεν είμαι ο μόνος. Αύριο θα κτίσουμε τον νέο κόσμο αλλά σήμερα η μέρα ανήκει σε εμάς...

Φεύγω και πάω στο νεκροταφείο. Εκεί είναι ο τάφος της. Μια απλή πέτρινη πλάκα

"Μου έλειψες" λέω στον εαυτό μου
και μετά σιωπή... Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που έφυγα και ενώθηκα με τον λαικό απελευθερωτικό στρατό.

Η καρδιά μου έμεινε εδώ. Πριν χωρίσουμε για πάντα μετά το τελευταίο το ύστατο φιλί. Της είπα πως η ζωή μου ανήκει σε αυτήν. Όταν πολεμούσαμε εκεί έξω σκεφτόμουν πως πρέπει να νικήσουμε. Για μένα, για αυτήν για Εμάς. Και όμως το καθεστώς που γκρεμίσαμε έπρεπε να χορτάσει και με το δικό της αίμα. Την εκτέλεσαν πριν ένα χρόνο. Κατηγορία; Μοίραζε προκηρύξεις.

Αφήνω στον τάφο ένα τριαντάφυλλο και το παράσημο που μου έδωσαν όταν μπήκα από τους πρώτους στην πόλη. Νιώθω πόνο. Βγάζω το περίστροφο μου, το βάζω στον κρόταφο και πατάω την σκανδάλη.

Είμαι νεκρός. Πέθανα αυτό το απόγευμα. Πλέον δεν είμαι αυτός που ήμουνα. Δε θα είμαι ποτέ ξανά. Στο στήθος μου δεν χτυπάει μια ζεστή ζωντανή καρδιά αλλά μια σκληρή, χαλύβδινη.

Νύχτα. Η παρέλαση των ηττημένων. Δε θέλαμε κάτι τετοιο οι περισσότεροι όταν ανεβήκαμε στο βουνό αλλά η βία, η καταπίεση και η εξαθλίωση έκαναν τους ανθρώπους να  διψούν για το αίμα αυτών που τους έκλεψαν τα όνειρα και κατέστραψαν τις απλές ζωές που ήθελαν να έχουν.

Ακούγεται μια μονότονη σκληρήμ ουσική που αυξάνει την επιθετικότητα του πλήθους. Μέσα απο την κεντρική λεωφόρο περνούν αυτοί. Όσοι δεν πέθαναν και είχαν την ατυχία να πέσουν στα χέρια μας. Δημοσιογράφοι, αστυνομικοί της ειδικής ασφάλειας, μισθοφόροι, υπουργοι,δικαστές,τραπεζίτες,στελέχη αστικών κομμάτων,βουλευτές,βιομήχανοι. Με σκυμμένα κεφάλια, ντυμένοι με κουρέλια. Κάποια κλαίνε. Ξαφνικά η βία που εξαπέλυσαν αγγίζει τις τρίφυλλες ζωές τους, οι καρδιές τους μαλακώνουν.

Μπροστά τους προχωρεί ένας άνδρας με ντουντούκα και φωνάζει υβριστικά συνθήματα. Πολλοί απ το πλήθος πετούν πέτρες. Κάποιοι σπάνε τον κλοιό της πολιτοφυλακής και ξυλοφορτώνουν μερικούς από τους υπαίτιους της δυστυχίας τους.

Η πομπή φτάνει στην πλατεία. Εκεί μιλάει ο αρχηγός της μεραρχίας Αττικης. Μας θυμίζει όλη την σταδιοδρομία μας, τους αγώνες, τις προδοσίες, τις αγριότητες του καθεστώτος, τα αίσχη του και την αθλιότητα του.Μετά μιλάει ο πολιτικός υπεύθυνος

"Σήμερα ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ζήτω ο νέος κόσμος της Ζωής που γεννιέται μέσα από το αίμα, το σίδερο και τη φωτιά"

"Και τον έρωτα" σκέφτομαι εγώ

Μας λέει πως εμείς, η εθελοντική ομάδα εκτέλεσης είμαστε η σφύρα της επανάστασης, οι χειρούργοι που αφαιρούν το καρκίνωμα. Μίσος, πολύ μίσος. Αλλά η αγάπη και ο οίκτος για τον εχθρό που είναι χειρότερος από μανιασμένο θηρίο είναι έγκλημα. 30 χιλιάδες ανθρωποι πέθαναν από την πείνα , 60 χιλιάδες από αρρώστειες, φάρμα υπήρχαν αλλά μονο για όσους είχαν λεφτα να τα αγοράσουν, 150 χιλιάδες πέθαναν στον πόλεμο της ζωής και του θανάτου, δεκάδες χιλιάδες εκτελέστηκαν και πολλοί περισσότεροι βασανίστηκαν ταπεινώθηκαν και βιάστηκαν. Ολόκληρα χωριά κάηκαν. Ποιο έλεος; ποιός οίκτος λοιπόν; Ο ίδιος ο πολιτικός υπεύθυνος έχασε όλη την οικογένεια του...Δεν έκαναν κάτι απλά ήταν οι άνθρωποι του

Μισώ τη βία, άλλο είναι να αντιμετωπίζεις τον εχθρό με το όπλο στο χέρι και άλλο να τον σφαγιάζεις μετά την ήττα του. Αλλά το κτήνος που ξύπνησε μέσα στο σκοτάδι του νεκρού έρωτα μου μετα μαύρα φτερά, μου οπλίζει το χέρι. Ας είναι το τελευταίο αίμα που θα χύσω, αίμα βρώμικο, αίμα ένοχο. Θα χυθεί για να μην χυθει άλλο αίμα, αν τους αφήναμε ο πόλεμος θα συνεχιζόταν, είναι σύμβολα και οι οπαδοί τους και οι μισθοφόροι τους ελέγχουν μεγάλες περιοχές τις χώρας ακόμα. Όταν κόψεις όμως το κεφάλι του φιδιου αυτό πεθαίνει.

Όσοι γεννηθούν θα ζήσουν σε έναν κόσμο ανθρώπινο χωρίς βία και μίσος και εγώ είμαι ο λυτρωτής. Τους κοιτάζω...τρέμουν

Πυροβολώ πρώτος, μετά πυροβολού οι άλλοι. Οι σφαίρες τελειώνουν και βγαίνουν τα μαχαίρια. Στα πρόσωπα τους βλέπω τους γονείς που χάθηκαν από τύφο ενώ με κοιτούσαν με βλέμμα απελπισίας, τον φίλο που έγινε κομμάτια από την νάρκω, την βιασμένη γυναίκα καρφωμένη πάνω στην πορτα του σπιτιού της, το παιδί της που του έβγαλαν τα μάτια, το κορίτσι που ήθελε να γίνει δασκάλα και μτε έγινε πόρνη, τα μάτια της που είχαν την σπιρτάδα της ζωής και σιγα σιγά έμειναν 2 σβησμένα κάρβουνα γεμμάτα από φοβο, φόβο για τη ζωή. Βλέπω τη γυναίκα που αγάπησα και θα την αγαπώ όσο η καρδιά μου χτυπάει.

Πρωί, το ραδιόφωνο αναγγέλει την πτώση της Τρίπολης και την παράδοση των Αφγανών μισθοφόρων που φρουρούσαν την Κρήτη, στασίασαν και εκτέλεσαν το διοικτηή του νησιού. Πάω στον τοίχο που τη σκότωσαν.

Έχω πολύ καιρό να γράψω ποίηση, δεν ισχυρίζομαι πως ήμουν ποτέ καλός αλλά τι είναι η ποίηση πέρα από την έκφραση της ψυχής; Στον τοίχο γράφω με το αίμα μου το πρώτο και το τελευταίο μου ποίημα γραμμένο με αίμα.



Η Καρδιά σου πια δεν χτυπά
Αλλά μια άλλη καρδια στη γη χάμω εσένα θα ζεσταίνει
Δικός αιώνια...Δική μου για πάντα